Оригинальный текст
Яшьлек сукмагында икәү яккан
Усак эзе хәтта күмелгән.
Сарылганда кайнар кочагыңа
Язмыш аерыр, тип кем белгән?
Ә мин һаман учак ялкыннарын
Саклык белән генә актарам.
Синең төсең итеп кадерләрлек,
Хәтерләрлек эз дә калмаган.
Актарырга күптән күмелгәнне
Ниләр өнди икән, ни көтәм?
... Аерылганда моңсу гына баккан
Күз карашың китми күңелдән.
Русский перевод
На тропе юности мы вдвоем зажгли,
Даже след от осины в землю ушел.
В жарких объятьях твоих я тонула -
Кто бы знал, что судьба разлучит нас?
А я все еще бережно ворошу
Пламя костра, как святыню храню.
Но ни следа, чтоб как образ твой лелеять,
Ни искры в памяти не осталось.
Что же зовет меня ворошить похороненное давно,
Чего я жду, чему внимаю?
... И при разлуке твой взгляд, такой печальный,
Не уходит из сердца.