Оригинальный текст
Үтте-китте яшьлек,
Аккан сулар кебек,
Сизелмәде аның узганы.
Безнең йөргән эзне
Күптән күмгән инде
Гомерләрнең авыр тузаны.
Инде артта калды
Гомерләрнең язы,
Саф чишмәдәй өмет-хыяллар.
Тик яши бүген дә
Күңелнең түрендә
Йөрәкне җилкеткән ул ярлар.
Гомер үткән саен
Артка борылып карыйм:
Безнең яшьлек зая узмаган.
Сөю бакчасында
Без утырткан гөлләр
Шау чәчәктә әле, сулмаган.
Яшьлек үтә диеп,
Йөрмик янып-көеп,
Гомерләрнең соңы түгел лә.
Гүзәл чәчкә кебек
Мәңге шиңмәс яшьлек
Яши һаман йөрәк түрендә.
Русский перевод
Прошла и скрылась молодость,
Как воды текущие,
Не почувствовали, как она прошла.
Наш след, что мы оставили,
Давно уж скрылся
Под тяжкой пылью прожитых лет.
Позади остались
Весна наших жизней,
Надежды и мечты, как чистый родник.
Но и сегодня всё ещё
В глубине души
Живут те любимые, что сердце волнуют.
С каждым прожитым годом
Оборачиваюсь назад:
Наша молодость не прошла зря.
В саду нашей любви
Цветы, что мы сажали,
Всё ещё цветут пышно, не завяли.
Пусть говорят, что молодость прошла,
Не будем гореть и таять,
Это ещё не конец жизни.
Как прекрасный цветок,
Вечно неувядающая молодость
Живёт всегда в глубине сердца.