Сынмадым-сыгылмадым

Не сломлен - не согнут

Автор текста
Добавлено
08.01.2026
Обновлено
08.01.2026

Оригинальный текст

Кыр казлары күк тезелеп, Белми барыр юлларын. Кайда илтеп куйдың язмыш Илнең гүзәл улларын? Кемнәр сатты, кемнәр атты Татар зыялыларын? Юл чатында ап-ак шәлдән Чиккән яулык болгадың. Себер урманнарын ярып, Тальян булып чыңладым. Дошман сынды, ә мәхәббәт Сыналдың, сыгылмадың. Зил-зиләле давылларда, Илдән хәбәр тыңладым. Тамырларымны куптарды, Ләкин үзем сынмадым. Туган яктан җыр агылса, Дус-ишлөрне уйладым. Күпме язлар, кошлар кайтты Мин юк идем, дускаем. Салават күпере чыкса Кавышуга юрадың. Яшьләр түктең, рәхмәт, көттең, Сынмадың-сыгылмадың.

Русский перевод

Как гусиный клин выстраиваясь, Не знали, куда лететь. Куда же судьба забросила Гордых сынов нашей земли? Кто продал их, кто расстрелял Татарских интеллигентов? На развилке белоснежным Вышитым платком махнула. Прорезая сибирский бор, Я звенел, как тальянка. Враг сломился, но любовь Выстояла, не согнулась. В злых грохочущих бурях Слушал вести с родины. Вырвало мои корни, Но я сам не сломался. Если песня плыла из края, Думал о друзьях, товарищах. Сколько весен, птицы кинулись Обратно, а меня все не было, друг. Радугу видя, ты гадала На скорую нашу встречу. Слезы лила, спасибо, ждала, Не сломалась - не согнулась.