Оригинальный текст
Челтерәп аккан чишмәле,
Айлы, кояшлы ягым.
Кем генә сагынмый икән
Әкияттәй бала чагын.
Авылымнан киттем, авылымны
Шашып сагыныр өчен;
Язгы ташкын булып кайтып,
Таңда каршына тезләнеп,
Кат-кат табыныр өчен.
Чапгы яный чишмәлектә,
Кем булсын, әткәй җаным.
Әнкәй судан кайтып килә,
Талир тәңкәләр тагып.
Авылымнан киттем, авылымны
Шашып сагыныр өчен;
Язгы ташкын булып кайтып,
Таңда каршына тезләнеп,
Кат-кат табыныр өчен.
Күкләреннән йолдыз чүпләп,
Күзләрне күзгә багып...
Ничек сагынмасын күңел
Сөекле авыл таңын.
Авылымнан киттем, авылымны
Шашып сагыныр өчен;
Язгы ташкын булып кайтып,
Таңда каршына тезләнеп,
Кат-кат табыныр өчен.
Русский перевод
Журчит родник в моей стороне,
Лунной, солнечной, светлой.
Кто не тоскует в тишине
По сказочному детству?
Я из деревни ушёл - чтобы
Безумно по ней тосковать;
Вернуться, как весенний разлив,
На заре пред нею склониться,
Многократно поклониться.
Костёр пылает у родника,
Кто же там - мой отец родной.
Мать возвращается от воды,
С талерами на груди.
Я из деревни ушёл - чтобы
Безумно по ней тосковать;
Вернуться, как весенний разлив,
На заре пред нею склониться,
Многократно поклониться.
С неба звёзды бы я срывал,
Глядя в глаза, в глаза...
Как не тосковать душе
По любимой деревенской заре.
Я из деревни ушёл - чтобы
Безумно по ней тосковать;
Вернуться, как весенний разлив,
На заре пред нею склониться,
Многократно поклониться.