Оригинальный текст
Килү белән язлар, һәр кич назлап,
Пар сандугач җырын тыңладык.
Язлар бәхет бүләк итте безгә,
Туй күлмәген алдык нәкъ шул көздә,
Тик кияргә насыйп булмады.
Мин еш киләм чишмә аккан җиргә -
Яшьлек эзем, татлы хыялга.
Чишмә ага чакрымнарын иңләп,
Минем хисләр без танышкан җирдә;
Ник килмисең, иркәм, шул ярга?
Яшьлегемә кире кайтыр идем,
Кабатланмас булса ялгышлар.
Башкаларны йөрәк кабул итми,
Күз алдымнан буй-сыннарың китми,
Күңелемдә әрнү, сагышлар.
Чишмә җыры бик ямансу була,
Бигрәк моңсу була көзләрен.
Януларым, көюләрем белән
Сагынганда туй күлмәген киям,
Һәм юлларда була күзләрем.
Русский перевод
С приходом весны, каждый вечер нежа,
Пару соловьёв песню мы слушали.
Весна счастье подарила нам,
Свадебное платье купили именно той осенью,
Только надеть не довелось.
Я часто прихожу туда, где бежит родник -
К следу юности, к сладкой мечте.
Родник течёт, километры измеряя,
Мои чувства там, где мы познакомились;
Почему не приходишь, мой милый, на тот берег?
Вернуться бы мне в юность,
Если бы ошибки не повторялись.
Сердце других не принимает,
Из глаз твои образы не исчезают,
В душе тоска, печали.
Песня родника становится очень грустной,
Особенно печальной становится осенью.
С моими муками и страстями
Скучая, свадебное платье надеваю,
И на дорогах текут слёзы.