Оригинальный текст
Кызылланып кала офык арты,
Көн дә кичен кояш байганда,
Авыр була икән аерылышу,
Йөрәк мәхәббәттән янганда.
Имән яфраклары моңсу шаулый,
Кичке җилгә куеп йөзләрен.
Күңелемне салган идем сиңа,
Мин бит сине озак эзләдем
Алларыма куеп рәсемеңне,
Шигырь язам синең турыңда,
Миңа ләззәт бирә, кич буена
Синең белән йөрү уемда.
Имән яфраклары моңсу шаулый,
Кичке җилгә куеп йөзләрен.
Сине сагнып җырлыйм бу җырымны,
Бик ямансу үтә көзләрем.
Русский перевод
За горизонтом рдеет алый край,
Каждый вечер солнце тонет в тишине,
Как же тяжко, оказывается, прощаться,
Когда любовь пожаром в сердце мне.
Дубовые листья шепчут грустным шумом,
Повернув свои лица ветру в вечернем свете.
Я душу доверял тебе бездумно,
Я так долго тебя искал на свете.
Положив перед собой твой портрет,
Пишу стихи, как ты во мне жива,
И сладко мне весь вечер напролет
С тобой гулять в объятиях мечта.
Дубовые листья шепчут грустным шумом,
Повернув свои лица ветру в вечернем свете.
С тоской по тебе я эту песню кручусь,
Так тоскливо проходят мои осени.