Зөһрә

Зухра

Автор текста
Добавлено
08.01.2026
Обновлено
08.01.2026

Оригинальный текст

Ай йоклата аны, таң уята аны, Һәм уйлана уенын матурым. Таңда йөгерә-йөгерә, эшкә бара Зөһрә, Юл бирә дә аңа яфрак. Ак халатын киеп, сөенеп һәм сөеп, Сыерларын сава чибәркәй. Уенын уйный-уйный, ак тамчылар булып, Күбекләнеп кулга, чиләккә. Чиләге дә ап-ак, беләге дә ап-ак. Теләге дә ак сөт шикелле. Энҗеләрдәй вак-вак, тешләре дә ап-ак, Күз карашы да, һай, сөйкемле.

Русский перевод

Месяц убаюкал, заря разбудила, И думает думу, моя красота. На зорьке, бегом, на работу Зухра, И листья ей стелют дорогу. В белом халате, с улыбкой, с любовью, Красавица доит коров. Играя свою песню, белыми каплями, С пеной в ладони, в ведро. И ведро её - белое, и руки её - белые. И мысль её - белое молоко. Зубы, как жемчуг, мелкие - тоже белые, И взгляд её, ах, так мил.