Оригинальный текст
Туган як, көн саен
Искә төшәсең;
Күңелемнән чыкмыйсың,
Төшкә керәсең.
Сагындым, сагындым,
Бик сагындым
Без үскән авылның
Айлы тын кичләрен,
Былбыллы бакчаның (Хуш исләр бөркегән)
Шомырт исләрен.
Оныталмыйм (онытмам) камышлы
Аккош күлләрен,
Битемнән иркәләп
Искән җилләрен.
Сагындым, сагындым,
Бик сагындым
Без үскән авылның
Хуш исле урманын,
Кырларда сайраган
Сабан тургаен.
Күңелем ашкына
Туган якларга,
Йөрергә җиләкле
Яшел аланда.
Сагындым, сагындым,
Бик сагындым;
Йөрәгем (күңелем), җилпенеп,
Көтә таң атуын.
Кыр казы шикелле
Очып кайтырмын.
Русский перевод
Родной край, ты каждый день
всплываешь в памяти;
из сердца не уходишь,
во сне являешься.
Соскучился, скучаю,
так скучаю
по лунным, тихим вечерам
деревни, где росли мы,
по саду со соловьями,
по ароматам черёмух.
Не забыть камышовые
лебединые озёра,
ветер, лаская щёки,
что щекотал меня.
Соскучился, скучаю,
так скучаю
по душистой роще
деревни, где росли мы,
по перепелу-сабантуру
в полях поющему.
Душа стремится снова
к родным просторам,
бродить по земляничной
зелёной поляне.
Соскучился, скучаю,
так скучаю;
сердце, расправив крылья,
ждёт рассветный свет.
Как каз дикий над степью
прилечу обратно.