Оригинальный текст
Синсез үтте инде күпме еллар,
Килде язлар кабат әйләнеп.
Көтмәгәндә сине очраттым мин,
Кулларыңда чәчәк бәйләме.
Кемнәр өзгән сиңа чәчкәләрне,
Кулларыңда ап-ак сиреньнәр?
Әллә үзең саг(ы)нып җыйгансыңмы,
Искә төшеп узган гомерне.
Язны көндә салмак кына атлап
Килә идең таныш урамнан.
Сөрмә катыш яшьләр чәчкәләрне
Күзләреңнән тамып куялар.
Кемнәр өзгән сиңа чәчкәләрне,
Кулларыңда ап-ак сиреньнәр?
Әллә үзең саг(ы)нып җыйгансыңмы,
Искә төшеп узган гомерне.
Кинәт кенә кискен каравыңнан
Таныдың сымак миңа тоелды.
Ялгыш микән, шул чак кулларыңнан
Ак сиреньнәр җиргә коелды.
Кемнәр өзгән сиңа чәчкәләрне,
Кулларыңда ап-ак сиреньнәр?
Әллә үзең саг(ы)нып җыйгансыңмы,
Искә төшеп узган гомерне.
Русский перевод
Без тебя прошло уже столько лет,
Вновь весна вернулась, обернувшись.
Неожиданно тебя встретил я,
В твоих руках букет цветов.
Кто же подарил тебе эти цветы,
Белую сирень в твоих руках?
Иль сама, скучая, ты собрала их,
Вспоминая прожитые годы.
В весенний день неспешно ступая,
Ты шла по знакомой улице.
Слёзы, смешанные с тушью,
Капали из твоих глаз.
Кто же подарил тебе эти цветы,
Белую сирень в твоих руках?
Иль сама, скучая, ты собрала их,
Вспоминая прожитые годы.
Вдруг от твоего пронзительного взгляда
Мне показалось, что ты узнала меня.
Или ошибка, в тот миг из твоих рук
Белая сирень упала на землю.
Кто же подарил тебе эти цветы,
Белую сирень в твоих руках?
Иль сама, скучая, ты собрала их,
Вспоминая прожитые годы.