Оригинальный текст
Өзелеп яраттым,
Син диеп җан аттым,
Тиңләдем күгемнең аена.
Киттең дә югалдың,
Дөньяма моң салдың,
Күңелем зар елый, юксына.
Шау-гөрле елларда,
Адашып юлларда,
Ник озак йөрисең шулкадәр?!
Өметем өзәм бит,
Ни гомер түзәм бит,
Тынгы сал җаныма, бир хәбәр.
Кил, җаным, соңлама,
Ятларны тыңлама,
Керфегең манчыма яшьләргә.
Гомер диеп үткән,
Яшьлек кайтмас бүтән,
Калмасын үкенеп яшәргә.
Русский перевод
Любила до изнеможенья,
Дышала лишь тобой,
С луной небесною равняла.
Ушёл ты и исчез,
В мой мир печаль принёс,
Душа в тоске рыдает, жаждет.
В шумные те годы,
Сбившись на дорогах,
Почему так долго ты блуждаешь?!
Я надежду рву,
Сколько лет терплю,
Дай покой душе, весть подари.
Приди, мой милый, не тяни,
Чужих не слушай,
Не дай ресницам утонуть в слезах.
Жизнь пролетит,
Молодость не вернётся,
Не жить бы с сожаленьем о прошедшем.