Оригинальный текст
Тормыш юлы үргә күтәрелсә,
Горурлыктан күккә тия башлар.
Күңел тоя аны, зур уңышлар
Сездән килә безгә, авылдашлар.
Кичтек бергә авыр сугыш чорын,
Яшьле күзләр, җыерылган кашлар.
Җиңү безгә җиңел бирелмәде,
Чаларып кайтты япь-яшь башлар.
Әле дә була күңел сүнгән чаклар,
Моңсуланып кала карашлар.
Ярый әле сез бар бу дөньяда,
Таянырга сез бар, авылдашлар.
Эшләрегез гел уң булып торсын,
Телим сезгә якты язмышлар.
Сезнең бәхет безнең бәхет бит ул,
Бәхетле булыгыз, авылдашлар.
Русский перевод
Когда жизненный путь устремится ввысь,
От гордости до небес достанет.
Душу наполняет великий урожай,
Что приходит от вас, односельчане.
Вместе пережили тяжкие военные годы,
Молодые глаза, нахмуренные брови.
Победа нам нелегко досталась,
Вернулись поседевшие - совсем молодые.
И сейчас бывают моменты, когда гаснет душа,
Остаются печальными взгляды.
Ну хоть вы есть на этом свете,
Есть на кого опереться, односельчане.
Пусть всегда ваши дела удаются,
Желаю вам светлых судеб.
Ваше счастье - это ведь и наше счастье,
Будьте счастливы, односельчане.