Оригинальный текст
Хатларыңны көтеп яшим,
Юкмы язар сүзләрең?
Сине генә яратам, дип,
Синең өчен җан атам, дип,
Акта иде күзләрең.
Төннәр айсыз, көн кояшсыз,
Күкләремдә гел болыт.
Балкып таңнар атсын әле,
Үпкәләүләрен оныт.
Вакытлыча гына микән
Ераклаша аралар?
Дәваларын табар микән,
Үкси-үкси елый икән
Йәрәктәге яралар.
Төннәр айсыз, көн кояшсыз,
Күкләремдә гел болыт.
Балкып таңнар атсын әле,
Үпкәләүләрен оныт.
Мин бит сине көтеп яшим,
Саклап сабырлыгымны.
Күңелемнең хисләр таша,
Сагыш тулы еллар аша
Сиңа сузам кулымны.
Төннәр айсыз, көн кояшсыз,
Күкләремдә гел болыт.
Балкып таңнар атсын әле,
Үпкәләүләрен оныт.
Русский перевод
Живу, ожидая писем твоих,
Неужто нет слов написать?
Ты сказала: люблю лишь тебя,
Ради тебя душой рвусь сама,
Чистым светом глядели глаза.
Ночи без луны, дни без солнца,
Все небо затянуло облаками.
Пусть забрезжит рассвет яснее,
Пусть обиды растворятся, позабудь их.
Неужели лишь на время
Расстояния растут?
Найдутся ли им исцеленья,
Если плача навзрыд рыдают
Раны, что сидят в груди?
Ночи без луны, дни без солнца,
Все небо затянуло облаками.
Пусть забрезжит рассвет яснее,
Пусть обиды растворятся, позабудь их.
Я ведь живу, тебя дожидаясь,
Бережно храня терпение.
Чувства в сердце через годы,
Полные тоски и стужи,
Протяну к тебе ладони.
Ночи без луны, дни без солнца,
Все небо затянуло облаками.
Пусть забрезжит рассвет яснее,
Пусть обиды растворятся, позабудь их.