Оригинальный текст
Тол буенда ямьле Сараш ягы,
Урманына кереп югалам.
Тирәклекләр, ал-гөл чәчәкләре
Кочагына кереп югалам.
Кайларга гына китсәм дә,
Сагынам сине, Сараш.
«Аһ» дип уфтануымны
Искән җилләрдәй сораш.
Ташлап киткән картлар һәм яшьләрең
Кире кайтыр мәңге китмәскә.
Чибәр кызлар белән туйлар ясап
Нигә монда гомер итмәскә?
Үзәкләремне өздереп
Сагындыра ул Сараш.
Сарашка искән җилләрдән
Безнең хәлләрне сораш.
Кайтчы, дустым, йөрмә чит илләрдә
Адашкан кешедәй урманда.
Кабул итәр сине туган ягың
Кочагына - җылы юрганга.
Үзәкләремне өзәсең,
Сагындырасың, Сараш.
Сараш якларын сагынсаң,
Искән җилләрдән сораш.
Русский перевод
У Тол-реки - прекрасный край Сараш,
В его леса вхожу и растворяюсь.
Осинники, цветы алые в тени -
В их нежный плен вхожу и растворяюсь.
Куда бы ни ушёл я далеко,
Тоскую по тебе, Сараш.
Моё «Ах!» - как стон ветров,
Спроси у ветров, Сараш.
Старики и молодые, что ушли,
Вернутся, чтоб навек не расставаться.
С красавицами свадьбы отыграв,
Зачем же здесь судьбой не оставаться?
До боли в сердце тянет
Меня к тебе, Сараш.
У ветров, что дуют к Сарашу,
Про наши вести расспроси.
Вернись, мой друг, не странствуй по чужбинам,
Как заблудившийся в лесной глуши.
Родная сторона тебя примет
В объятия - в тёплое одеяло души.
Ты рвёшь мне сердце,
Ты заставляешь тосковать, Сараш.
Если тянет к стороне Сараша,
У ветров расспроси.