Оригинальный текст
Бик озакка саубуллашабыз диеп,
Уйларымны моңга урадың.
Аяз көндә әллә кайдан килеп,
Юлларыма чыгып дуладың.
Эзләремне салып, күмеп карың белән,
Күз ачмаслык итеп еладың.
Бөтенләйгә дип хушлашмыйбыз, беләм.
Ник дуладың шулай, бураным?
Бик озакка саубуллашабыз диеп,
Калыйм дигәнсеңдер хәтердә.
Сиңа язган калыр минем җырым,
Син дә мине озак хәтерлә.
Эзләремне салып, күмеп карың белән,
Күз ачмаслык итеп еладың.
Бөтенләйгә дип хушлашмыйбыз, беләм.
Ник дуладың шулай, бураным?
Русский перевод
«Прощаемся надолго», — сказав,
Ты окутал мои мысли тоской.
В ясный день, явившись невесть откуда,
Вышел на мои дороги и бушевал.
Следы мои засыпав, похоронив своим снегом,
Ты плакал так, что глаз не открыть.
Мы ведь не навсегда прощаемся, я знаю.
Зачем же ты так разбушевался, мой буран?
«Прощаемся надолго», — сказав,
Хотел, наверно, остаться в памяти.
Тебе посвящённая, останется моя песня,
И ты меня долго помни.
Следы мои засыпав, похоронив своим снегом,
Ты плакал так, что глаз не открыть.
Мы ведь не навсегда прощаемся, я знаю.
Зачем же ты так разбушевался, мой буран?