Оригинальный текст
Әллә ничек кенә үтә гомер,
Йөгереп китәр чакта юл булмый.
Йөрәгеңне салсаң учларыңа
Кулларыңнан алыр кул булмый.
Әллә ничек кенә үтә гомер,
Сөйгәннәрдән булмый сөелеп.
Сыгылып кына төшсәң авырлыктан
Дуслар тора эчтән сөенеп.
Әллә ничек кенә үтә гомер,
Сөйгәннәрдән булмый сөелеп.
Сыгылып кына төшсәң авырлыктан
Дуслар тора эчтән сөенеп.
Дошман булса - җан әрнемәс иде,
Дуслар тора эчтән сөенеп.
Әллә ничек кенә үтә гомер,
Изге табынганың чүп була.
Җандаш таптым дип җан сөенсә,
Ул бөтенләй сиңа чит була.
Әллә ничек кенә үтә гомер,
Сөйгәннәрдән булмый сөелеп.
Сыгылып кына төшсәң авырлыктан
Дуслар тора эчтән сөенеп.
Әллә ничек кенә үтә гомер,
Сөйгәннәрдән булмый сөелеп.
Сыгылып кына төшсәң авырлыктан
Дуслар тора эчтән сөенеп.
Дошман булса - җан әрнемәс иде,
Дуслар тора эчтән сөенеп.
Әллә ничек кенә үткән гомер,
Дөрләп янган еллар көл булган.
Бер гөрелте үткән ташкын булып
Учак урыннары юылган.
Әллә ничек кенә үтә гомер,
Сөйгәннәрдән булмый сөелеп.
Сыгылып кына төшсәң авырлыктан
Дуслар тора эчтән сөенеп.
Әллә ничек кенә үтә гомер,
Сөйгәннәрдән булмый сөелеп.
Сыгылып кына төшсәң авырлыктан
Дуслар тора эчтән сөенеп.
Дошман булса - җан әрнемәс иде,
Дуслар тора эчтән сөенеп.
Русский перевод
Как-то странно проходит жизнь,
Когда бы бежать - дороги нет.
Хоть сердце в ладони свои положи -
Не найдётся руки, что его возьмёт.
Как-то странно проходит жизнь,
От любимых не дождаться любви.
Стоит согнуться от тяжести ноши -
Друзья внутри радуются втихомолку.
Как-то странно проходит жизнь,
От любимых не дождаться любви.
Стоит согнуться от тяжести ноши -
Друзья внутри радуются втихомолку.
Если б враг - душа бы так не ныла,
А друзья внутри радуются втихомолку.
Как-то странно проходит жизнь:
То, что считал святым, вдруг стало прахом.
Душа ликует: «Нашла родную душу!» -
А он совсем чужой, как будто прохожий.
Как-то странно проходит жизнь,
От любимых не дождаться любви.
Стоит согнуться от тяжести ноши -
Друзья внутри радуются втихомолку.
Как-то странно проходит жизнь,
От любимых не дождаться любви.
Стоит согнуться от тяжести ноши -
Друзья внутри радуются втихомолку.
Если б враг - душа бы так не ныла,
А друзья внутри радуются втихомолку.
Как-то странно прошла вся жизнь,
Полыхавшие годы обратились в пепел.
С громом пронеслась бурная волна -
И кострища водой разом смыло.
Как-то странно проходит жизнь,
От любимых не дождаться любви.
Стоит согнуться от тяжести ноши -
Друзья внутри радуются втихомолку.
Как-то странно проходит жизнь,
От любимых не дождаться любви.
Стоит согнуться от тяжести ноши -
Друзья внутри радуются втихомолку.
Если б враг - душа бы так не ныла,
А друзья внутри радуются втихомолку.