Оригинальный текст
Язлар беткәнгә дә,
Көзләр житкәнгә дә,
Гомер үткәнгә дә үкенмә.
Яшьлектәге таңнар
Йөрәкләрдә алар.
Кире кайтар, диеп үтенмә.
Язлар үтте, диеп,
Көзләр житте, диеп,
Моңсу күзләр аша карама.
Без бит, жаным, икәү,
Син бит миңа терәк,
Сөю белән яшик алда да.
Төрле чаклар булды,
Еллар үтә торды,
Үкенерлек язмыш булмады.
Күңелләрдә безнең
Хәтирәләр якты,
Сагышларга урын калмады.
Язлар үтте, диеп,
Көзләр житте, диеп,
Моңсу күзләр аша карама.
Без бит, жаным, икәү,
Син бит миңа терәк,
Сөю белән яшик алда да.
Язлар үтте, диеп,
Көзләр житте, диеп,
Моңсу күзләр аша карама.
Без бит, жаным, икәү,
Син бит миңа терәк,
Сөю белән яшик алда да…
Русский перевод
О том, что вёсны прошли,
Что осени настали,
Что жизнь проходит, — не жалей.
Рассветы юности —
Они у нас в сердцах.
Не проси: «Верни их назад».
Мол, вёсны прошли,
Мол, осени настали, —
Не гляди грустными глазами.
Ведь нас, родная, двое,
Ты ведь мне опора,
Будем жить с любовью и впредь.
Разное бывало,
Годы всё шли,
Но не было судьбы, о которой жалеть.
В наших душах
Светлы воспоминания,
Для тоски места не осталось.
Мол, вёсны прошли,
Мол, осени настали, —
Не гляди грустными глазами.
Ведь нас, родная, двое,
Ты ведь мне опора,
Будем жить с любовью и впредь.
Мол, вёсны прошли,
Мол, осени настали, —
Не гляди грустными глазами.
Ведь нас, родная, двое,
Ты ведь мне опора,
Будем жить с любовью и впредь…