Оригинальный текст
Авылыбызга беркөн килдең дә син
Сөю уты миндә уяттың.
Сагыну газаплары китердең дә,
Никтер тагын китеп югалдың.
Кушымта:
Кайт син, иркәм, безнең авылга,
Болыннарда бергә йөрербез.
Яшьлек кебек матур чәчкәләрдән
Тәкыяләр үреп киярбез.
Болыннарда йөрим сине көтеп,
Көтүләрем бәлки юккадыр.
Кара толымың күренгәндәй булды,
Һәм нигәдер тагын югалды.
Кушымта:
Тугайларда үскән чәчкәләрне
Бүләк итәр идем, гүзәлем.
Сагыну хисе миндә һаман сүнми,
Тик син диеп тибә йөрәгем.
Кушымта:
Русский перевод
В нашу деревню однажды пришла ты,
Огонь любви во мне разбудила.
Муки тоски принесла ты с собою,
И почему-то опять исчезла.
Припев:
Вернись, милая, в нашу деревню,
По лугам мы вдвоем пройдем.
Из цветов, как юность, прекрасных,
Мы венки себе сплетем.
По лугам я хожу тебя ожидая,
Может, ожидания напрасны.
Показались твои черные косы,
И опять почему-то исчезли.
Припев:
Цветы, что в поймах росли,
Я бы дарил тебе, красавица.
Чувство тоски во мне не угасает,
Лишь для тебя мое сердце бьется.
Припев: