Оригинальный текст
Китмәм кебек иде беркайчан да
Гөлчәчәкле гомер языннан
Акты сулар, үтте айлар, еллар
Аерылдым яшьлек назыннан,
Аерылдым яшьлек назыннан.
Искә төшә чишмә буйларында
Таң аттырган алсу шат чаклар
Болыннарда дөрләп-дөрләп янган,
Сөю тулы кайнар учаклар.
Эзләсәм дә яшьлек эзләремне,
Сагынсам да инде табалмам
Шул болынга чыгып ут тергезсәм,
Учак янар, үзем яналмам,
Учак янар, үзем яналмам.
Искә төшә чишмә буйларында
Таң аттырган алсу шат чаклар
Болыннарда дөрләп-дөрләп янган,
Сөю тулы кайнар учаклар.
Шул учаклар белән янган яшьлек,
Хисләр генә калган күңелдә
Хәтирәләр кайчак күзләремнән
Яшьләр булып ташып түгелә,
Яшьләр булып ташып түгелә.
Искә төшә чишмә буйларында
Таң аттырган алсу шат чаклар
Болыннарда дөрләп-дөрләп янган,
Сөю тулы кайнар учаклар.
Русский перевод
Казалось, никогда не уйду я
Из цветущей весны жизни.
Утекли воды, прошли месяцы, годы,
Разлучился я с лаской юности,
Разлучился я с лаской юности.
Вспоминаются у родников
Радостные алые зори, что встречали мы,
Полыхавшие на лугах
Жаркие костры, полные любви.
Хоть и ищу я следы юности,
Хоть тоскую — уже не найду.
Выйду на тот луг, разожгу огонь —
Костёр загорится, а сам я не загорюсь,
Костёр загорится, а сам я не загорюсь.
Вспоминаются у родников
Радостные алые зори, что встречали мы,
Полыхавшие на лугах
Жаркие костры, полные любви.
С теми кострами сгорела юность,
Лишь чувства остались в душе.
Воспоминания порой из глаз моих
Слезами переливаясь, льются,
Слезами переливаясь, льются.
Вспоминаются у родников
Радостные алые зори, что встречали мы,
Полыхавшие на лугах
Жаркие костры, полные любви.