Оригинальный текст
Йолдызларны күзли ул,
Күктән нидер эзли ул,
Әйтерсең: юк бүтән эше.
Саный яңгыр тамчысын,
Татый әрем ачысын
Гади генә сәер кеше.
Тыңлый чишмә акканын,
Басуда кар ятканын,
Һавада болыт йөрешен,
Чык төшкәнен үләнгә
Сөйли күрше-күләнгә
Гади генә сәер кеше.
Кай тарафка барабыз
Белмим, ашкынып.
Һаман атлыйбыз сизми
Тормыш ташкынын.
Гөнаһ кылган саен
Көтәбез изгелек.
Ә ул яши тәмен белеп
Һәр мизгелнең.
Күбәү чакта көчле без,
Мәңге яшәр төсле без.
Иң дөресе - безнең сукмак.
Нидер эзләп атлыйбыз,
Үзебезне саклыйбыз.
Алтын белән бәхет уртак.
Без барысын беләбез,
Сәерләрдән көләбез.
Изгеләр битлеге киеп.
Ә ул яши бүтәнчә,
Төшләрендә күргәнчә.
«Мин бәхетле бүген», диеп.
Кай тарафка барабыз,
Белмим, ашкынып.
Һаман атлыйбыз сизми
Тормыш ташкынын.
Гөнаһ кылган саен
Көтәбез изгелек.
Ә ул яши тәмен сизеп
Һәр мизгелнең.
Яшәү диеп атыйбыз
Нидер эзләүне.
Язмыш белән аклыйбыз
Хәер эстәүне.
Иртәгәсе көнне
Көтәбез шикләнеп.
Сәерләрдән куркып
Яшибез бикләнеп.
Русский перевод
Он смотрит на звезды,
В небесах ищет что-то,
Будто больше дел ему нет.
Считает капли дождя,
Пробует горечь полыни -
Простой, лишь странный человек.
Слушает, как ключ журчит,
Как снежок в поле стелется,
Как в небесах идут облака,
Как роса легла на травы -
Все соседям расскажет
Простой, лишь странный человек.
Куда идем - не знаю,
Все в спешке, в нетерпении.
Идем, не замечая
Половодья жизни.
Грех за грехом творя,
Все ждем благости.
А он живет, смакуя
Каждый миг.
Когда нас много - мы сильны,
Будто жить нам вечно.
Самый верный - наш путь.
Шагаем, что-то ища,
Остерегая себя.
Золото и счастье делим поровну.
Мы знаем все,
Над странными смеемся,
С лицами благих.
А он живет иначе,
Как видел в своих снах.
«Я счастлив сегодня», - говорит.
Куда идем - не знаю,
Все в спешке, в нетерпении.
Идем, не замечая
Половодья жизни.
Грех за грехом творя,
Все ждем благости.
А он живет, чувствуя вкус
Каждого мгновения.
Мы называем жизнью
Вечный поиск.
Судьбой оправдываем
Просьбы о милости.
Завтрашний день
Ждем с сомнением.
Боясь странных,
Живем, заперевшись.