Оригинальный текст
Кай вакыт була шулай:
Көндез кояш, төнлә ай.
Икенче көнгә исә
Болытлы җилләр исә.
Күктән тама күз яшьләре
Яңгыр тамчысы булып.
Булса булсын безнең өстә
Кыска гомерле болыт.
Бик күп еллар үтәсең,
Бәхетеңне көтәсең.
Кычкырып дәшмәсә дә,
Ул көтә янәшәдә.
Җир шары бер әйләнә дә,
Табыша ике йөрәк.
Очрашкан ике йөрәккә
Барыбер бәхет кирәк.
Корылган дөнья шулай:
Кояшсыз яктырмый ай.
Ялгыз йөрәк көтә пар,
Кара җир көтә ак кар.
Яңгыр тамчысы да оча
Җиһан буйлап җир шары,
Бу җирдә очрашу көтә
Һәркемнең насыйп яры.
Русский перевод
Бывает так, порой:
Днем - солнце, ночью - луна.
А завтра, на другой день,
Подуют ветры в тучах.
С небес катятся слёзы,
Становясь каплями дождя.
Пусть над нами будет
Недолговечное облако.
Проходят многие года,
Ты ждешь свое счастье.
Пусть не зовет вслух,
Оно рядом и ждет.
Земля совершит круг -
И встретятся два сердца.
Двум, что сошлись, все равно
Нужно счастье.
Так устроен этот мир:
Без солнца не светит луна.
Одинокое сердце ждет пару,
Черная земля ждет белый снег.
И капля дождя летит
По кругу земному, по миру,
На этой земле встречи ждут
Судьбой данную половину.