Оригинальный текст
Күңелнең тулган чагы,
Яна сагыш учагы.
Кемдер китә, кем кала,
Кайгыларга уралып.
Сагышлардан моң алып,
Кемдер юлга кузгала.
Ике урман арасы,
Безгә кая барасы,
Кемнәр юлны күрсәтер.
Адашмыйча атларга,
Бирешмәскә ятларга
Безне кемнәр өйрәтер.
Әй, төнге юл, адаштырма,
Безгә ерак барасы.
Сагыш учагы утында
Килә бәхет табасы.
Килә бәхет табасы.
Юлда көтә ялгызлык,
Адым саен явызлык,
Төн үтә йолдыз санап.
Ышанмыйча сүзләргә,
Сагыш тулы күзләргә,
Атлыйбыз алга карап.
Ике урман арасы,
Безгә кая барасы,
Кемнәр юлны күрсәтер.
Адашмыйча атларга,
Бирешмәскә ятларга
Безне кемнәр өйрәтер.
Әй, төнге юл, адаштырма,
Безгә ерак барасы.
Сагыш учагы утында
Килә бәхет табасы,
Килә бәхет табасы.
Ай сүнмәсә күкләрдә
Була юлны үтәргә,
Сагышны эчкә йотып,
Сер бирмичә ятларга,
Ай сүнсә дә атларга,
Йөрәкне кулга тотып.
Ике урман арасы,
Безгә кая барасы,
Кемнәр юлны күрсәтер.
Адашмыйча атларга,
Бирешмәскә ятларга
Безне кемнәр өйрәтер.
Әй, төнге юл, адаштырма,
Безгә ерак барасы.
Сагыш учагы утында
Килә бәхет табасы,
Килә бәхет табасы...
Русский перевод
Когда до краев полно в душе,
Горит очаг тоски уже.
Кто-то уходит, кто-то с нами,
В печали кутаясь ночами.
Из грусти бережно взяв напев,
Кто-то в дорогу встает, созрев.
Меж двух лесов
Куда нам путь -
Кто свет зажжет, укажет суть?
Идти, не сбившись на шаг,
Не пасть пред чуждым во прах -
Кто нас такому научит?
Эй, путь ночной, не соблазни,
Далек наш путь, веди, веди.
В огне очага тоски
Придет найтись счастью.
Придет найтись счастью.
В дороге ждет нас одиночество,
Злость на шагу - как пророчество,
Ночь тянется - звезды считать.
Не веря словам, глядя прямо,
В глаза, полные тихого пламя,
Мы идем, не сворачивать.
Меж двух лесов
Куда нам путь -
Кто свет зажжет, укажет суть?
Идти, не сбившись на шаг,
Не пасть пред чуждым во прах -
Кто нас такому научит?
Эй, путь ночной, не соблазни,
Далек наш путь, веди, веди.
В огне очага тоски
Придет найтись счастью,
Придет найтись счастью.
Пока не гаснет в небе луна,
Есть путь пройти, есть тишина,
Глотая грусть, скрывая боль,
Чужим не выдавая роль,
И если гаснет луна вдали -
Идти, держа сердце в ладони.
Меж двух лесов
Куда нам путь -
Кто свет зажжет, укажет суть?
Идти, не сбившись на шаг,
Не пасть пред чуждым во прах -
Кто нас такому научит?
Эй, путь ночной, не соблазни,
Далек наш путь, веди, веди.
В огне очага тоски
Придет найтись счастью,
Придет найтись счастью...