Оригинальный текст
Өстәлдәге календарьдә
Мең тугыз йөз кырык биш.
Авылның иң гүзәленә
Узган ел тулды унбиш.
Күкрәкләрдә орден-медаль,
Сугыштан егет кайта.
Уналты яшьлек гүзәлнең
Аягында чабата.
Илем ал таңнарда уяна.
Өйдә каен чырасы яна.
Дошманнарны да җиңәбез
Сталин бабай кушканга.
Гел алга таба барабыз
Партия тырышканга.
Ничәнче ел тамак туймый
Черек бәрәңге белән.
Әл дә җәй көннәре бар,
Урман-кырларда үлән.
Алга безнең паровоз чаба.
Илем бара җиңүгә таба.
Тапканнар кияүгә чыкты,
Өйләнделәр егетләр.
Каһәр суксын сугышларын,
Өзелде бит өметләр.
Онытылды уналты яшь,
Әйдә соң утыз тулсын.
Кукурузын да чәчәбез,
Тамак кына тук булсын.
Алга никтер ашыкты заман.
Бәхет килми нигәдер һаман.
Утыздан соң кырыгы да,
Шунда гына иллесе.
Медаль белән тула инде
Күлмәгеңнең җиңлесе.
Иртә таңнан кара төнгә
Күргәнең - гел эш тә эш.
Салкын юрган - ялгыз җаның,
Әллә тормыш, әллә төш.
Безгә түзә мени авырлык?
Ходай биргән таудай сабырлык.
Өстәлдәге календарьдә
Ике мең дә ничәнче.
Барыбыз да бәхет көтә
Салкын гүргә кергәнче.
Орден таккан егетләрнең
Берсе дә калмаганнар.
Кыз әби булып яшәде,
Кияүгә бармаганнар.
Алга гел дә ашыкты заман.
Бәхет килмәде никтер һаман.
Еллар бер көн кебек үтәдер.
Гомер бәхет көтеп үтәдер.
Русский перевод
На календаре на столе -
Тысяча девятьсот сорок пятый.
Самой красавице деревни
В прошлом году исполнилось пятнадцать.
На груди - орден да медаль,
Парень с войны возвращается.
А у шестнадцатилетней красавицы
На ногах лапти.
Моя страна просыпается на заре.
В доме горит берёзовая лучина.
Мы и врагов одолеем -
Так приказал дед Сталин.
Всегда идём вперёд,
Партия старалась.
Который год не наедаемся
Гнилой картошкой.
Хорошо, что есть летние дни,
Трава в лесах да полях.
Вперёд мчится наш паровоз.
Моя страна идёт к победе.
Нашедшие женихов вышли замуж,
Парни поженились.
Проклята та война -
Оборвались надежды.
Забылся шестнадцатый год,
Давайте уж тридцать исполнятся.
И кукурузу сеем,
Лишь бы сыты были.
Вперёд отчего-то спешило время.
Счастье всё не приходит почему-то.
После тридцати - и сорок,
Тут же и пятьдесят.
Медалями уже полон
Рукав твоей рубахи.
С ранней зари до чёрной ночи
Видишь одно - работа да работа.
Холодное одеяло - одинокая душа,
То ли жизнь, то ли сон.
Разве выдержим тяжесть?
Богом дана терпеливость, как гора.
На календаре на столе -
Две тысячи какой-то год.
Все мы ждём счастья
Пока в холодный гроб не войдём.
Из парней с орденами
Никого не осталось.
Девушка прожила бабушкой,
Замуж не вышла.
Вперёд всё спешило время.
Счастье так и не пришло почему-то.
Годы проходят как один день.
Жизнь проходит, ожидая счастья.