Оригинальный текст
Бер санасаң - исләрең китәрлек: борылмалы юлларда
Ничә төннәр йокысыз үткәннәр бик санаулы елларда.
Ничә тапкыр ялгышлар эшләнгән, ничә тапкыр алданган,
Ничә тапкыр, бозларга таянып, дусларга ышанылган...
Ничә тапкыр, бозларга таянып, дусларга ышанылган.
Бер санасаң: үткән сукмакларда күпме ялгыш сибелгән,
Күпме ярлар сөелми калганнар, күпме ятлар сөелгән.
Ничә тапкыр кичәге шәфәкъне таң диеп уйланылган,
Матур сүзләр сөйләгән шайтаннар фәрештә дип саналган...
Матур сүзләр сөйләгән шайтаннар фәрештә дип саналган.
Бер санасаң - исләрең китәрлек: күпме сүзләр сөйләнгән,
Өч тиенгә алмаслык нәрсәгә йөрәк белән түләнгән.
Ничә тапкыр вак-төяк сәбәпләр читтән табылып торган,
Безне чынлап та көткән кешелэр мәңгегә китеп барган...
Безне чынлап та көткән кешелэр мәңгегә китеп барган.
Бер санасаң - исләрең китәрлек: күпме җилләр искәннәр,
Күпме бергә атлаган юлдашлар башка юлдан киткәннәр.
Ничә тапкыр бу зәңгәр күкләрдән ак бәхетләр соралган,
Тик бирелгән бәхетләр өчен дә баш иергә омтылган...
Тик бирелгән бәхетләр өчен дә баш иергә омтылган.
Бер санасаң - исләрең китәрлек: борылмалы юлларда
Ничә төннәр йокысыз үткәннәр бик санаулы елларда...
Русский перевод
Если сосчитать - разум помутится: на извивистых дорогах
Сколько ночей без сна прошло за эти редкие годы.
Сколько ошибок совершено, сколько раз обмануты,
Сколько раз, опираясь на лед, верили друзьям...
Сколько раз, опираясь на лед, верили друзьям.
Если сосчитать: сколько ошибок рассыпано на былых тропах,
Сколько берегов не любили, сколько чужих полюбили.
Сколько раз вчерашний закат за рассвет принимали,
Чертей со сладкими речами за ангелов считали...
Чертей со сладкими речами за ангелов считали.
Если сосчитать - разум помутится: сколько слов наговорено,
За то, что и трех грошей не стоит, сердцем расплачено.
Сколько раз мелкие поводы находились где-то со стороны,
А те, кто вправду нас ждал, ушли навеки...
А те, кто вправду нас ждал, ушли навеки.
Если сосчитать - разум помутится: сколько ветров подуло,
Сколько шедших рядом попутчиков в другие пути свернуло.
Сколько раз у этих синих небес белого счастья просили,
И даже за дарованное счастье склонить голову стремились...
И даже за дарованное счастье склонить голову стремились.
Если сосчитать - разум помутится: на извивистых дорогах
Сколько ночей без сна прошло за эти редкие годы...