Оригинальный текст
Исәнме, син, туган авылым минем,
Сиңа кайттык тагын сагынып.
Җылы бәдрәф эзләп качсак та калага,
Яшибез без һаман сиңа табынып.
Җыр багышлый сиңа иләс егетләрең,
Сабантуйга кайта буяп иренен,
һаман мактап шәһәр кибетләрен,
Синең кызлар - ятлар килене.
Ә син әле һаман исән икән,
Синең җылы яңгыр ява сибәләп.
Элек печән чапкан безнең болыннарны
Никтер баскан әрсез тигәнәк.
Эчеп үлгән икән быел мескен Гариф,
Әминәләр күчеп киткәннәр.
Урамнарда юк бер җан иясе,
Әйтерсең дә: агу сипкәннәр.
Авыл, авыл, туган авыл,
Авыл, авыл, туган авыл.
Көтү һаман чират белән икән,
«Инде туктар, - диләр, - быелдан».
Без укыган мәктәп капкасына
«Бикле», - диеп язып куелган.
Таудай булган авыл чүплегенә
Кем ташлаган ватык гармунын?
Юкка чыккан безнең озын Җәмил,
Авылымның алып бар моңын.
Күптән мәрхүм күрше апаларның
Өен башка халык алган арзанга.
Заманының иң ак, чиста йортын
Көйләгәннәр хәмер сатарга.
Яңа хуҗа килгән авыл кырларына,
Ауган корып ялгыз алмагач.
Томаланган безнең изге чишмә,
Су алырга кеше бармагач.
Авыл, авыл, туган авыл,
Авыл, авыл, туган авыл.
Күккә ашкан мәчет манарасы,
Бүген иман әйтә партком Сөләйман.
Чирле авыл калган кечерәеп,
Зират кына тагын зурайган.
Мин хушлашам, танып гаебемне,
Бу зиратта минем бабалар.
«Берәр кайчан кайтырсыз бит», - диеп,
Алар безне көтеп яталар.
Авыл, авыл, туган авыл,
Авыл, авыл, туган авыл.
Русский перевод
Здравствуй, ты, родная моя деревня,
Мы вернулись к тебе, скучая опять.
Хоть за лучшей жизнью бежали в город,
Живём мы всё так же, тебе поклоняясь.
Песни посвящают тебе парни в расцвете лет,
На Сабантуй возвращаются, крася губы,
Всё хвалят городские магазины,
Твои девушки - невестки чужих семей.
А ты всё ещё жива,
Твой тёплый дождь идёт, моросит.
Наши луга, где прежде косили сено,
Почему-то заросли бурьяном.
Умер в этом году бедняга Гариф,
Семья Эмине уехала.
На улицах нет ни одной живой души,
Словно отравой здесь всё полили.
Деревня, деревня, родная деревня,
Деревня, деревня, родная деревня.
Пастух всё ещё по очереди,
«Теперь прекратят, - говорят, - с этого года».
На воротах школы, где мы учились,
Написано: «Закрыто».
В огромный деревенский сарай
Кто бросил старую гармонь?
Впустую пропал наш длинный Джамиль,
Унося всю печаль моей деревни.
Дома давно умерших соседок
Чужие люди купили задёшево.
Самый белый, чистый дом того времени
Приспособили для продажи дрожжей.
Новый хозяин пришёл на деревенские поля,
Вырубив одинокую яблоню.
Затянулся наш святой родник,
Люди перестали ходить за водой.
Деревня, деревня, родная деревня,
Деревня, деревня, родная деревня.
Минарет мечети, устремлённый к небу,
Сегодня азан читает парткомовец Сулейман.
Родная деревня осталась, сжавшись,
Лишь кладбище снова разрослось.
Я прощаюсь, признавая свою вину,
На этом кладбище мои предки.
«Когда же вы вернётесь», - говоря,
Они лежат, ожидая нас.
Деревня, деревня, родная деревня,
Деревня, деревня, родная деревня.