Оригинальный текст
Күпме карасам да, карап туймыйм
Идел буе каеннарына.
Алар, җитәкләшеп, яланаяк
Чыгар төсле Идел ярына.
Мин яратам сезне, кардәшләрне,
Хөрмәт иткән кебек яратам;
Шуңа күрә сезгә багышланган
Йөрәк җырларымны яңартам.
Каеннарның җилдә тирбәлүе
Рәхәт бирә минем күңелгә.
Белмим, күпме туры килер икән
Туган илем буйлап йөрергә…
Баганалы юлдан күз алмыйча,
Моңсуланып тора имәннәр.
Үсмер имәннәрне иркәләргә
Нәзек билле җилләр килгәннәр.
Мин кояшка таба, таңга таба,
Яз түренә таба юл алам;
Гөлләр арасына, үләннәргә,
Үзәннәргә кереп югалам…
Әгәр, сездән аерып, еракларга
Алып китә калса юлларым,
Каен шаулавында ишетермен
Туган җирнең үлмәс җырларын.
Русский перевод
Сколько ни смотрю, не могу насмотреться
На берёзы вдоль Идели.
Кажется, будто они, взявшись за руки, босиком
Выходят на берег Идели.
Люблю вас, как родных,
Люблю, словно с почтением;
И потому обновляю
Посвящённые вам сердечные песни.
Покачивание берёз на ветру
Дарит отраду моей душе.
Не знаю, сколько ещё придётся мне
Бродить по родной земле…
Не отрывая взгляда от дороги со столбами,
Стоят, загрустив, дубы.
Ласкать молодые дубки
Пришли тонкостанные ветра.
Иду я к солнцу, иду к рассвету,
Держу путь в самое сердце весны;
Среди цветов, среди трав,
Теряюсь, входя в долины…
А если пути мои уведут меня,
Разлучив с вами, в дальние края,
В шуме берёз я услышу
Бессмертные песни родной земли.