Оригинальный текст
Кыр казлары кебек ул да
Сулар, гөлләр ярата.
Аккош күлләренә барып,
Күңелләрен юата.
Кояш белән ул яна да,
Кошлар белән серләшә.
Мин дә аны якын күреп,
Аккошым дип эндәшәм.
Әнә шундый серле кызны
Сез дә килеп күрегез.
Гашыйк булу кирәк түгел,
Ул - минеке, белегез!
Нинди бәхет аның белән
Бер күрешеп сойләшү!
Күзләренә туры карап,
Кадерлем дип эндәшү!
Кулларында гөлләр үсә:
Кулы жиңел, күрәсең.
Үзе уңган, үзе чибәр,
Күзләр генә тимәсен!
Гөлләр кебек назлый-назлый,
Аңа гына җыр язам.
Җырым аша әйтәм аңа:
"Булма, - диеп, җан ярам!"
Нинди бәхет аның белән
Бер күрешеп сөйләшү!
Күзләренә туры карап,
Кадерлем дип эндәшү!
Русский перевод
Как полевые гуси, она
Любит воду и цветы.
К лебединым озёрам идёт,
Успокаивает душу свою.
Она сияет вместе с солнцем,
С птицами секретами делится.
Я её так нежно вижу,
Лебёдушкой своей зову.
Вот такую загадочную девушку
Вы приходите посмотрите.
Не надо влюбляться,
Она - моя, знайте!
Какое счастье с нею
Встретиться, поговорить!
Прямо в глаза смотреть,
Дорогой называть!
В её руках цветы растут:
Рука лёгкая, видишь.
Сама умелая, сама красивая,
Только глаз не сглазить!
Как цветы, нежась-нежась,
Только ей песни пишу.
Через песню говорю ей:
"Не уходи, любимая моя!"
Какое счастье с нею
Встретиться, поговорить!
Прямо в глаза смотреть,
Дорогой называть!