Оригинальный текст
Ай чыга Арча кырыннан
Сәгатен белеп кенә.
Җил төшә Идел буена
Сүз куйган кебек кенә.
Парлылар йөри көймәдә,
Аккошлар йөзгән сыман.
Яшьлекнең алтын чагының
Кадерен белгән сыман.
Парлашып җырлап куялар,
Йөрәкне телеп-телеп,
Күлләрдән диңгез буена
Китәчәк кошлар кебек.
Җил әле йомшак, ягымлы,
Көз җитәр - каты исәр,
Аккошның китәр сәгате,
Яшьлекнең соңы җитәр.
Кошкайның көзләр җитүгә,
Аппагы - баласы бар!
Дөньяның шушы хәленнән
Гыйбрәтләр аласы бар...
Русский перевод
Луна встает над Арчинским полем,
Зная заранее свой черед.
Ветер спускается к берегам Иделя,
Словно в назначенный срок придет.
Пары плывут на лодке рядом,
Будто плывут лебеди в тиши.
Словно умеют беречь награду
Золотой молодости души.
В паре поют, и песня режет
Сердце на тонкие лепестки,
Словно из озер к морскому побережью
Птицы уйдут, разомкнув круги.
Ветер пока еще мягок, ласков,
Осень придет - станет злее свист.
Час отлета у лебедя близок,
И у юности - последний лист.
У птички с приходом осени
Белый, как снег, вылупится сын.
В мире таком учиться просится -
Есть тут урок, что беречь бы нам.