Оригинальный текст
Чыңладың, гармун, моңландың, гармун,
Айлы кичләрдә тынмадың, гармун,
Үз итеп кенә сөйләдең безгә
Шул моңга кушып шатлыгың, зарың.
Әйтергә безгә оныттың бугай
Бу җирдә әле айрылу барын,
Ялгар идең син өзелгән моңны,
Кайда син, гармун, кайда син, гармун?
Кичләр дә җитә, айлар да калка,
Сагынып сине, дуслар да кайта.
Тик ятим күңел, өзелә үзәк
Яшьлек сердәшем гармуннан башка.
Язмышлар язган ачы сагышны
Таратыр иде синең тавышың,
Ник моңлы көйдә айрылды юллар,
Кайда соң гармун, кайда син, гармун?
Чыңласын гармун, моңлансын гармун,
Айлы кичләрдә тынмасын гармун,
Ярлар табышсын, парлар кавышсын,
Кайда соң гармун, кайда син, гармун?
Русский перевод
Звенела, гармонь, и грустила, гармонь,
В лунные ночи не смолкала, гармонь,
Как будто родным голосом рассказывала нам,
В тот напев вплетая радость и тоску.
Похоже, забыла сказать ты нам,
Что на земле есть разлуки горькая рана,
Ты бы скрепила оборванный напев,
Где же ты, гармонь, где же ты, гармонь?
Вечера приходят, поднимается месяц,
Тосковав, друзья возвращаются к нам.
Но сердце сиротеет, рвется душа
Без юности-тайницы, без гармони.
Горькую грусть, что судьбы начертили,
Развеял бы голос твой живой,
Почему на печальном наигрыше разошлись дороги,
Где же гармонь теперь, где ты, гармонь?
Пусть звонче гармонь, пусть грустит гармонь,
В лунные ночи пусть не умолкнет гармонь,
Пусть берег встретит берег, пары соединятся,
Где же гармонь теперь, где ты, гармонь?