Оригинальный текст
Хәтеремдә әле һич җуелмый
Каз бәбкәсе саклаган чаклар
Су буенда безне көтәдер күк
Көйгән бәрәңгеле учаклар.
Әбәт алып төшкән әбиемнең
Ипи белән сөтен сагынам.
Төшләремдә әле мин еш кайтам
Каз бәбкәле сабый чагыма.
Шул бәбкәләр кебек тезелешеп,
Чыгып киттек гомер юлына.
Хатирәләр калка күңелемдә,
Каз каурые алсам кулыма.
Әбәт алып төшкән әбиемнең
Ипи белән сөтен сагынам.
Төшләремдә әле мин еш кайтам
Каз бәбкәле сабый чагыма.
Урап кайттым чишмә яннарыннан,
Бәбкә саклаучылар эзләдем.
Су буйлары инде тынып калган,
Чирәм баскан учак эзләрен.
Әбәт алып төшкән әбиемнең
Ипи белән сөтен сагынам.
Төшләремдә әле мин еш кайтам
Каз бәбкәле сабый чагыма.
Русский перевод
В памяти моей не гаснет светом
Время, как гусят мы стерегли,
Будто у реки нас ждут все те же
Огоньки с печёной картошкой в золе.
Хлеб и молоко, что приносила
Мне на луг бабулечка моя, я грущу.
И во снах я часто возвращаюсь
В детство с гусятами - туда лечу.
Как гусята, стройною цепочкой
Мы ступили на дорогу лет.
И в душе встают воспоминанья,
Лишь возьму я в руки гусиный перо-ответ.
Хлеб и молоко, что приносила
Мне на луг бабулечка моя, я грущу.
И во снах я часто возвращаюсь
В детство с гусятами - туда лечу.
Обошёл я родники вокруг,
Искал тех, кто стадо сторожил.
Тихи нынче берега у речки,
След огня травою зарос, остыл.
Хлеб и молоко, что приносила
Мне на луг бабулечка моя, я грущу.
И во снах я часто возвращаюсь
В детство с гусятами - туда лечу.