Оригинальный текст
Мамык шәлемне ябынып,
Җиңел тун кигән идем.
Чит атларда бураннарда
Адашыйк, дигән идем. Эх!
Утырмадың атларыма,
Очып үттем яныңнан.
Хәзер килеп нигә тоттың
Атларымның ялыңнан?
Юлларымда - син тагын да,
Туктаргамы, нишләргә?
Китәргәме сине алып
Буран купкан төшләргә?.. Эх!
Юк, кирәкми, сугам атка,
Ялгызың каласың ла ...
Ә мин очам котырынган
Бураннар арасына!
Русский перевод
Закутавшись в пуховый шаль,
Я лёгкий тулуп надевала.
В чужих конях, в метельной даль
Заблудиться - я желала. Эх!
Ты на коней моих не сел,
Я мимо - вихрем - пролетела.
Теперь зачем, придя, ты взял
За гривы тех, что я вела?
На моих дорогах - снова ты,
Остановиться ли, что делать?
Уйти ли, уводя мечты
В метель, что поднялась и стелет?.. Эх!
Нет, не надо, коней гоню,
Один останешься ты... да.
А я лечу в шальную тьму,
В метели бешеной всегда!