Оригинальный текст
Мин бит сине юри генә, юри генә яраттым,
Юри сиңа күзләр кысып, мин үземә караттым.
Сине өзелеп сөйгәннәргә юри генә үч итеп,
Юри сине яраттым да, хәзер булмый һич китеп.
Юри генә дия-дия, башлар буталып бетте,
Сизми калдым, юри диеп, күпме гомерләр үтте.
Юри генә яратам мин, юри генә сөйләшәм,
Юри синнән көлгән булып, уйнап кына көнләшәм.
Юри язам сиңа хатлар, матур сүзлэр тезәмен,
Мин бит юри сөям диеп, үзәгемне өзәмен.
Ышанып та куярсың син, утырсаң мине тыңлап,
Юри генә әйтәм инде: яратам сине чынлап.
Юри генә дия-дия, башлар буталып бетте,
Сизми калдым, юри диеп, күпме гомерләр үтте.
Юри генә яратам мин, юри генә сөйләшәм,
Юри синнән көлгән булып, уйнап кына көнләшәм.
Русский перевод
Ведь я тебя понарошку, понарошку любила,
Понарошку, прищурясь, к себе тебя манила.
Тем, кто жаждал тебя, назло - лишь понарошку,
Так любила тебя, что теперь не уйти понемножку.
Твердя «понарошку», мы мысли свои заплутали,
Не заметила я, как года утекали.
Понарошку люблю я, понарошку шепчу,
Понарошку смеюсь над тобой, играя, ревную и мучу.
Понарошку пишу я письма, слова в них плету я,
Говоря «я люблю» понарошку, себе сердце рву я.
Ты поверишь, наверное, если присядешь, послушав,
Понарошку скажу я теперь: я люблю тебя, душа.
Твердя «понарошку», мы мысли свои заплутали,
Не заметила я, как года утекали.
Понарошку люблю я, понарошку шепчу,
Понарошку смеюсь над тобой, играя, ревную и мучу.