Оригинальный текст
Беркөн шулай кичләр җиткәч,
Бик ямансу булганга,
Сине очратмаммы диеп
Йөрдем сезнең урамда.
Тәрәзәгезгә карадым,
Күрмәмме дип гәүдәңне.
Атылган йолдыз күргәндәй
Күреп калдым шәүләңне.
Шәүләңне генә күрсәм дә,
Бәхетле булдым бу кич.
Бәхет шулай буламыни?
Бу үземне алдау ич!
Үз-үземне алдый-алдый
Яшәү арытты инде.
Син мәңге минеке түгел,
Син бит аныкы инде.
Газаплы мәхәббәтем бу-
Сине сөеп йөрүем.
Мәхәббәт түгел бу -дөрләп
Янган утка керүем!
Тәрәзәгезгә карадым,
Күрмәмме дип гәүдәңне.
Атылган йолдыз күргәндәй
Күреп калдым шәүләңне.
Үз-үземне алдый-алдый
Яшәү арытты инде.
Син мәңге минеке түгел,
Син бит аныкы инде.
Русский перевод
Однажды, когда вечер спустился,
И стало так глухо, тоскливо,
Надеясь, вдруг встречу тебя,
Бродил я по вашей улице.
Я к вашим окнам приникал:
Уж не увижу ли тебя?
И, как при вспышке звездопада,
Я уловил твою тень.
Лишь тень твою увидев, все же
Я был счастлив в этот вечер.
Неужто так бывает счастье?
Да это ж самообман!
Самообманом изнурен,
Уже устала эта жизнь.
Ты никогда не будешь моей,
Ты ведь давно уже чужая.
Моя мучительная любовь -
Ходить, любя тебя в пути.
Не любовь это - в огненный
Пылающий костер войти!
Я к вашим окнам приникал:
Уж не увижу ли тебя?
И, как при вспышке звездопада,
Я уловил твою тень.
Самообманом изнурен,
Уже устала эта жизнь.
Ты никогда не будешь моей,
Ты ведь давно уже чужая.