Оригинальный текст
Моны бер юлаучы
Юраучыдан белдем,
Уч төбемдә - бәхет сызыгы!
«Миңа ни буласын
Алдан әйтмә!» - дидем.
Калмас яшәвемнең кызыгы.
Бәхеткәем минем
Үз кулымда икән!
Җуелмасын гына ул кинәт...
Үз бәхетен hәркем
Саклый белсен иде,
Көчле булсын иде hәр йөрәк.
Барлык сынауларга
Бирешмәдем, түздем;
Йөрәк белән тойдым газабын...
Гомер сызыгына
Җырларымны тездем;
Газапларга каршы җавабым...
Бәхеткәем минем
Үз кулымда икән!
Җуелмасын гына ул кинәт...
Үз бәхетен hәркем
Саклый белсен иде,
Көчле булсын иде hәр йөрәк.
Ни буласын мина
Ярый әйтмәгәнсең,
Уч төбенә карап юраучы!
Һәркем аңлый белсен
Үз бәхете нидә
«Бәхет кайда?» - диеп сораучы...
Бәхеткәем минем
Үз кулымда икән!
Җуелмасын гына ул кинәт...
Үз бәхетен hәркем
Саклый белсен иде,
Көчле булсын иде hәр йөрәк.
Русский перевод
От путника однажды
Я узнал у гадалки:
На ладони моей - линия счастья!
«Не скажи наперёд,
Что со мною случится», - сказал я.
И исчезнет весь вкус этой жизни.
Счастье, оказывается,
В моих собственных руках!
Только б не стерлось вдруг оно...
Пусть каждый свое счастье
Сберечь сумеет,
Пусть сильным будет каждое сердце.
Все испытания
Я вынес, не сдался;
Сердцем прочувствовал муку...
В линию жизни
Песни свои я вплёл;
Им ответил я страданьям...
Счастье, оказывается,
В моих собственных руках!
Только б не стерлось вдруг оно...
Пусть каждый свое счастье
Сберечь сумеет,
Пусть сильным будет каждое сердце.
Что со мною случится,
Ты, гадая по ладони,
Не сказала, и правильно сделала!
Пусть каждый поймет,
В чем его счастье,
Не спрашивая: «Где оно, счастье?»
Счастье, оказывается,
В моих собственных руках!
Только б не стерлось вдруг оно...
Пусть каждый свое счастье
Сберечь сумеет,
Пусть сильным будет каждое сердце.