Оригинальный текст
Килмә әле минем яннарыма?
Бүген, никтер, елый бу җаным.
Үпкәләмә, калыйм ялгыз гына,
Бу хәлемне күрмә син, җаным?
Тоташ бер моң белән
Йөрәк тотылганмы?
Тирән уйлар килә башыма.
Яңгырларга куш(ы)лып
Елый бүген җаным,
Яңгырлармы миңа кушыла?
Рәхмәт кенә әйтәм яңгырларга,
Йөрәгемне алар аңлады.
Сердәш булып моңлы уйларыма,
Минем белән бергә елады.
Тоташ бер моң белән
Йөрәк тотылганмы?
Тирән уйлар килә башыма.
Яңгырларга куш(ы)лып
Елый бүген җаным,
Яңгырлармы миңа кушыла?
Син дә, иркәм, килдең яннарыма,
"Кирәк түгел,- дидең,- елама?
Сине шулай күрү кыен миңа,
Авыр уйлар, зинһар уйлама?"
Тоташ бер моң белән
Йөрәк тотылганмы?
Тирән уйлар килә башыма.
Яңгырларга куш(ы)лып
Елый бүген җаным,
Яңгырлармы миңа кушыла?
Русский перевод
Не подходи ко мне сейчас.
Сегодня, отчего‑то, плачет душа.
Не сердись, побуду я одна,
Не смотри на это, милый, прошу.
Сплошной тоской
Сдавило ли сердце?
Глубокие мысли приходят ко мне.
К дождям прижимаясь,
Плачет сегодня душа,
Дожди ли со мной заплачут?
Только спасибо скажу дождям -
Они мое сердце поняли.
Став исповедником грустных дум,
Со мной вместе они плакали.
Сплошной тоской
Сдавило ли сердце?
Глубокие мысли приходят ко мне.
К дождям прижимаясь,
Плачет сегодня душа,
Дожди ли со мной заплачут?
Ты тоже, любимый, пришел ко мне:
«Не надо, - сказал, - не плачь.
Мне тяжело видеть тебя такой,
О тяжких мыслях, прошу, не думай».
Сплошной тоской
Сдавило ли сердце?
Глубокие мысли приходят ко мне.
К дождям прижимаясь,
Плачет сегодня душа,
Дожди ли со мной заплачут?