Оригинальный текст
Ничә еллар үткәч, онытылып беткәч,
Очраштырдың нигә, әй, язмыш?
Ул төзәлгән яра, инде тагын яна,
Күзләреңдә җавап көтү-сагыш.
Эзлим сүзләр, эзлим, ни дип җавап бирим...
Язмыш, моны ничек аңларга?
Инде гомер үткән, без бүтәннәр икән,
Син бит минем яшьлек хатам ла.
Син бит төрле, язмыш,
Син бит серле, язмыш,
Синдә минем керсез үткәннәр.
Олы хисләр сүнми, онытуны белми,
Бер очраша икән ул көткәннәр.
Ул төзәлгән яра, инде тагын яна,
Күзләреңдә җавап көтү-сагыш.
Ничә еллар үткәч, онытылып беткәч,
Очраштырдың нигә, әй, язмыш?
Ул төзәлгән яра, инде тагын яна,
Күзләреңдә җавап көтү-сагыш.
Эзлим сүзләр, эзлим, ни дип җавап бирим...
Язмыш, моны ничек аңларга?
Инде гомер үткән, без бүтәннәр икән,
Син бит минем яшьлек хатам ла.
Русский перевод
Спустя года, когда забылось всё,
Зачем свела нас вновь, скажи, судьба?
Та зажилая рана снова жжёт,
В твоих глазах - ожидание и тоска.
Ищу слова, ищу, что мне сказать...
Судьба, как это понимать?
Жизнь уж прошла, мы стали не те,
Ты - юности моей ошибка опять.
Ты разная, судьба,
Ты тайная, судьба,
В тебе - мои безгрешные года.
Большие чувства не гаснут, не знают забвенья,
И встреча ждала - свела нас она.
Та зажилая рана снова жжёт,
В твоих глазах - ожидание и тоска.
Спустя года, когда забылось всё,
Зачем свела нас вновь, скажи, судьба?
Та зажилая рана снова жжёт,
В твоих глазах - ожидание и тоска.
Ищу слова, ищу, что мне сказать...
Судьба, как это понимать?
Жизнь уж прошла, мы стали не те,
Ты - юности моей ошибка опять.