Оригинальный текст
Көзге күктән болотларны җыйнап,
Җылы яҡҡа оса аҡоштар.
Озакламас, килеп җитәр инде
Ак буранлы салкын ак кышлар.
Каурыйлар оча кош юлыннан,
Моңнар ява җиргә сибәләп.
Шул моңнарны җыям усларыма
Һәм тирбәтәм назлап, иркәләп.
Белмәсәм дә кошларның телләрен,
Сагышларын аңлап, моңнарын.
Җаным-тәнем белән тоям барын,
Ошо хаҡта минем җырларым.
Каурыйлар оча кош юлыннан,
Моңнар ява җиргә сибәләп.
Шул моңнарны җыям усларыма
Һәм тирбәтәм назлап, иркәләп.
Кошларны да кешеләр шикелле
Читкә илтәләр шул язмышлар.
Ничек кенә моңланмасын инде
Чит якларга очкан аккошлар.
Каурыйлар оча кош юлыннан,
Моңнар ява җиргә сибәләп.
Шул моңнарны җыям усларыма
Һәм тирбәтәм назлап, иркәләп.
Русский перевод
Осень тучи с неба собирает,
В тёплые края летят лебеди.
Скоро нагрянут, уж на подлёте,
Белые метели, лютые зимы.
Пух перьев вьётся вдоль птичьей тропы,
Льются звуки, сыплются на землю.
Я их в ладони бережно ловлю
И укачиваю нежно, ласково.
Птичьих слов не знаю, но их грусть,
И мелодии, и боль читаю.
Всем телом, сердцем тонко ощущаю -
Потому о том мои напевы.
Пух перьев вьётся вдоль птичьей тропы,
Льются звуки, сыплются на землю.
Я их в ладони бережно ловлю
И укачиваю нежно, ласково.
Птиц, как людей, уводят их дороги
В дальние края судьбы-вихри.
Как же не грустить крылатым вёрным,
Тем, что улетают в страны дальние.
Пух перьев вьётся вдоль птичьей тропы,
Льются звуки, сыплются на землю.
Я их в ладони бережно ловлю
И укачиваю нежно, ласково.