Оригинальный текст
Бересен-берсе кочкан ак каеннар,
Сыенганнар горур наратлар.
Кичкән чакта тормыш дәрьяларын,
Сынмасыннар парлы канаттар.
Ялгыз калса сула матур гөл дә,
Ямансулый кырда үләннәр.
Юкка гынамы ни Таһир-Зөһрә
Оҗмах җибен бергә үргәннәр.
Сандугач та моңлы җырын суза,
Илһамлана кунса тирәккә.
Кешеләр бит яши бу дөньяда
Бересе өчен берсе кирәккә.
Русский перевод
Обнявшиеся друг с другом белые берёзы,
Прильнули друг к другу гордые сосны.
Пусть, переплывая реки жизни,
Не сломаются парные крылья.
Если останется одинок, вянет даже прекрасный цветок,
Тоскуют в поле травы.
Не зря ведь Тахир и Зухра
Сплели вместе райскую нить.
И соловей тянет свою тоскливую песню,
Вдохновляется, садясь на тополь.
Ведь люди живут в этом мире
Друг для друга, друг другу нужные.