Оригинальный текст
Кояш уянган да инде,
Назлап, елмаеп карый.
Күл-көзгесенә иелеп,
Алтын чәчләрен тарый.
Яктылык сирпеп бу нурлар,
Тәрәзәлзргә чиртә:
- Торогыз,балалар,сезне,
Көтә кояшлы иртә!
Тарагы аның - таң җиле,
Ә күлмәге-кызылдан.
Балкып торган нур-чәчләре
Җиргә чаклы сузылган.
Яктылык сирпеп бу нурлар,
Тәрәзәлзргә чиртә:
- Торогыз,балалар,сезне,
Көтә кояшлы иртә!
Русский перевод
Солнце уже проснулось,
Ласково, с улыбкой глядит.
К озеру-зеркалу склонясь,
Золотые косы расчесывает.
Сыпля свет, эти лучи
В стёкла тихонько стучат:
- Вставайте, дети, вас
Ждёт солнечное утро!
Его гребень - ветер рассветный,
А платье - алым огнём.
Сияющие волосы-лучи
До самой земли протянулись.
Сыпля свет, эти лучи
В стёкла тихонько стучат:
- Вставайте, дети, вас
Ждёт солнечное утро!