Оригинальный текст
Көтеп алган ямьле язлар җитте,
Гөрләвекләр акты җырлашып.
Кышлар буе йоклаган бу күңел
Әрнеп өзгәләнә моңланып.
Кушымта:
Карлар эреп, сулар аккан чакта,
Җылы яктан кошлар кайтканда.
Очрадың син минем юлларымда
Сызылып кына таннар атканда.
Карлар эреп җирләр киптеләр,
Гөлгә күмелеп, җәйләр килделәр.
Кайткан кошлар кире очканда
Сине дә бит алып киттеләр.
Кушымта:
Киткән кошлар кабат кайтырлар,
Сагындырып язлар килгәндә.
Оныта алмас бер дә күңелкәем
Синнән башка еллар үткәндә.
Кушымта:
Русский перевод
Долго жданные прекрасные весны пришли,
Ручьи звенящие, запели в унисон.
Душа эта, спавшая всю зиму,
Оживает, преображаясь, напевая.
Припев:
Когда снега растают, воды потекут,
Вернутся птицы с тёплых краёв.
Ты встретилась мне на моих дорогах
Едва лишь заря окрасила небо.
Снега растаяли, земли высохли,
Скрывшись в цветах, лето пришло.
Когда вернувшиеся птицы улетели вспять,
Тебя тоже с собой забрали.
Припев:
Улетевшие птицы вернутся опять,
Вызывая тоску, когда придут весны.
Никогда не сможет забыть душа моя,
Когда без тебя проходят годы.
Припев: