Оригинальный текст
Айның көмеш нуры
Җиргә сибелгәндә,
Чәчләреннән сөеп,
Җилләр үпкәндә,
Хисләр таша микән
Янып сөйгән дустың
Тәүге умырзая бүләк иткәндә?
Җандай күргән ярың
Карап күзләреңә:
«Сөям, - дисә, - сине,
Бәгырем, өзелеп».
Талпынамы икән
Күңел акчарлактай,
Мәхәббәтең дулкынына күмелеп?
Сәлам белән бергә
Хатлар китерсәләр,
Үтеп киткән язның
Кипкән гөлләрен,
Һәр тибеше саен
Йөрәк көтә микән
Тиздән килеп җитәр
Кавышу көннәрен?
Русский перевод
Когда серебряный свет луны
Рассыплется по земле,
Когда, целуя твои волосы,
Ветры касаются их,
Переполняются ли чувства,
Когда любимый, пылая,
Дарит первый подснежник?
Когда тот, кто дороже жизни,
Смотрит в твои глаза:
«Люблю, - скажет, - тебя,
Сердце мое, до боли».
Взовьется ли душа, как жаворонок,
Утонув в волнах твоей любви?
Если с приветом принесут письма
И сухие цветы
Прошедшей весны,
Разве не ждет сердце
С каждым своим ударом
Дней скорой встречи?