Оригинальный текст
Күңелемнең гөлләренә
Ләйсәннәр сипкән идең.
Кипкәнче килеп җитәрмен
Дип кенә киткән идең.
Өфе поездлары белән
Яныңа барам әле.
Минем йөрәктәге яра -
Ул синең яраң әле.
Күрешү насыйп булмады,
Өзелде безнең ара.
Яшәгән кебек тә түгел,
Гомерләр узып бара.
Өфе поездлары белән
Яныңа барам әле.
Минем йөрәктәге яра -
Ул синең яраң әле.
Яшьлегемнең сукмаклары
Калды сезнең якларда.
Пар канатларны югалттык
Бергә очар чакларда.
Өфе поездлары белән
Яныңа барам әле.
Минем йөрәктәге яра -
Ул синең яраң әле.
Русский перевод
Ты майским дождём напоил
Цветы моей тихой души.
Сказал: «До того как увянут
Я вернусь» - и ушёл, не спеши.
На поездах до Уфы лечу -
Я всё ещё еду к тебе.
Рана, что в сердце моём,
Это по-прежнему рана твоя.
Не свела нас судьба лицом к лицу,
Порвалась между нами струна.
Как будто и не жили вовсе,
А годы текут, как вода.
На поездах до Уфы лечу -
Я всё ещё еду к тебе.
Рана, что в сердце моём,
Это по-прежнему рана твоя.
Тропинки моей юности
Остались в ваших краях.
Мы крылья парные потеряли,
Когда настал час летать.
На поездах до Уфы лечу -
Я всё ещё еду к тебе.
Рана, что в сердце моём,
Это по-прежнему рана твоя.