Оригинальный текст
Карлар китү белән
Яткач яшел келәм,
Гөлгә күмелә саба яклары.
Шушы гүзәллекне
Кабат күрер өчен,
Күптән таныш юлдан атладым.
Саба юлы - көзге,
Кавыштырды безне:
Сөенечләр тулды күңелгә,
Авылымның яме,
Суларының тәме
Калсын иде гомер-гомергә.
Ара ерак - талдым,
Утырып хәлләр алдым
Өй каршында үскән чирәмгә.
Йөгереп чыкты күреп,
Йөри бөтерелеп
Әти-әни минем тирәмдә.
Сагыш сарган чакта
Кайтам туган якка,
Күз яшемне юлда куз итеп,
Яшел урамнарым,
Кырлар, урманнарым
Каршы ала мине үз итеп.
Саба юлы - көзге,
Кавыштыра безне:
Сөенечләр тула күңелгә.
Авылымның яме,
Чишмә суы тәме
Калсын иде гомер-гомергә.
Русский перевод
Снег сошел - лег ковром
Зеленый бархат, гром,
И Саба утонула вся в цветах.
Чтоб эту красоту
Увидеть вновь в цвету,
Шагнул я по знакомым тем путям.
Сабинский путь - как зеркало,
Нас свёл он бережно:
И радость сердцу хлынула волной.
Очаг села, его края,
И вкус воды родной -
Пускай бы остались на всю жизнь со мной.
Дорога далека - устал,
Присел, передохнул
На травы у родного крыльца.
Увидев, выбежал,
Кружась, меня обнял
Отец, и мать - родные мне сердца.
Когда печаль меня сожмёт,
Я к родине иду,
Слезу в пути как искру берегу.
Мои зеленые дворы,
Поля, леса, луга
Встречают, словно своего, в кругу.
Сабинский путь - как зеркало,
Нас свёл он бережно:
И радость сердцу хлынула волной.
Очаг села, ключей вкусные струи -
Пускай бы остались на всю жизнь со мной.