Оригинальный текст
Кушлавычта шаулый куш каеннар,
Йөрәкләрне ялмый сагыш-моң...
И Кушлавыч, тәүге бишеге син
Тукай кичкән олы язмышның.
И Кушлавыч, җырга юл ярганда
Каеннарның чугын тарама!
Халык кичерешләре,
Тирән үкенечләре
Сызлый йөрәктәге ярада.
Тукай җаны төсле үрсәләнеп
Үтә еллар көрәш гамендә.
Гасырлардан әрнеш саркып тора
Каеннарның күз яшьләрендә.
И Кушлавыч, җырга юл ярганда
Каеннарның чугын тарама!
Халык кичерешләре,
Тирән үкенечләре
Сызлый йөрәктәге ярада.
Идел аша очып кайта илгә
Кушлавычта туган кошлар ич!
Жырлап сулган ятим шагыйреңне
Мәңге сагынырсың, Кушлавыч!
И Кушлавыч, жырга юл ярганда
Каеннарның чугын тарама!
Халык кичерешләре,
Тирән үкенечләре
Сызлый йөрәктәге ярада.
Русский перевод
В Кушлавыче шумят две березы,
Сердца не отпускает печаль...
О Кушлавыч, ты первая колыбель
Судьбы великой, что Тукай прошел.
О Кушлавыч, когда песня берет путь,
Не расплетай березовых кос!
Переживания народа,
Глубокие его раскаяния
Болят в ране сердца.
Как душа Тукая, взметаясь,
Проходят годы в пламени борьбы.
Из веков сочится жгучая боль
В слезах березовых глаз.
О Кушлавыч, когда песня берет путь,
Не расплетай березовых кос!
Переживания народа,
Глубокие его раскаяния
Болят в ране сердца.
Через Идель к родной земле летят
Птицы, что в Кушлавыче родились!
Певшего, осиротевшего поэта
Ты вечно будешь помнить, Кушлавыч!
О Кушлавыч, когда песня берет путь,
Не расплетай березовых кос!
Переживания народа,
Глубокие его раскаяния
Болят в ране сердца.