Оригинальный текст
Кушкаеннар шаулый Кушлавычта,
Йөрәкләрне ялгый сагыш-моң.
И Кушлавыч, тәүге бишеге син
Тукай моңы иңгән язмышның.
И Кушлавыч, җырга юл ярганда
Каеннарның чугын тарама,
Халык кичерешләре, тирән үкенечләре
Сызлый йөрәктәге ярада.
Юлчыларның якты хәтер фалы
Кушкаенга кунар кошлар ич!
Җырлап сулган ятим шагыйреңне
Сагынасың, изге Кушлавыч.
И Кушлавыч, җырга юл ярганда
Каеннарның чугын тарама,
Халык кичерешләре, тирән үкенечләре
Сызлый йөрәктәге ярада.
Тукай җаны төсле үрсәләнеп
Уза еллар көрәш гамендә.
Гасырлардан әрнү саркып тора
Каеннарның күз яшьләрендә.
И Кушлавыч, җырга юл ярганда
Каеннарның чугын тарама,
Халык кичерешләре, тирән үкенечләре
Сызлый йөрәктәге ярада.
Русский перевод
Берёзы шумят в Кушлавыче,
Тоска-песня сердца окликает.
О Кушлавыч, ты первая колыбель,
Где судьба встретилась с песней Тукая.
О Кушлавыч, когда прокладывали путь к песне,
Не разрывай кору берёз,
Скорби народа, глубокие сожаления
Ноют в ранах сердечных.
Светлые воспоминания путников
Пусть гостями будут у берёз!
Твоего поэта-сироту, вдохнувшего песней,
Ты скучаешь, священный Кушлавыч.
О Кушлавыч, когда прокладывали путь к песне,
Не разрывай кору берёз,
Скорби народа, глубокие сожаления
Ноют в ранах сердечных.
Подобно душе Тукая, волнуясь,
Проходят годы в заботах борьбы.
Столетиями боль сочится
В слёзах берёзовых.
О Кушлавыч, когда прокладывали путь к песне,
Не разрывай кору берёз,
Скорби народа, глубокие сожаления
Ноют в ранах сердечных.