Оригинальный текст
Тагын кайтам туган авылыма,
Шәһәр тузаннарын калдырып.
Кайтам яшьлегемә, балачакка,
Уйлар, сагышларны арттырып.
Кайткан саен туган авылыма,
Ник яңара икән сагышлар?
Аңлагандай мине, елмаешып,
Каршылыйлар кырда арышлар.
Искә төшә кайтмас балачагым,
Һәм хәтердә тәүге мәхәббәт.
Кайтам әле, кайтам авылыма,
Очрашырга сиңа, балачак.
Русский перевод
Снова еду в родное село,
Городскую пыль за спиной оставив.
Возвращаюсь в юность, в своё детство,
Раздувая думы и тихую жалость.
Каждый раз, как вступлю в родные края,
Почему же тоска оживает всё пуще?
Будто поняв меня, улыбаясь легко,
На поле рожь меня встречает, шурша и шепнувши.
Вспоминаю детство, что не воротишь,
И первая любовь всё ещё в памяти светит.
Я вернусь, я вернусь в своё село,
Чтобы встретиться с тобой, моё детство.