Онытылыр сагышлар

Забудутся печали

Композитор
Автор текста
Добавлено
08.01.2026
Обновлено
08.01.2026

Оригинальный текст

Ярсуымны басып кырлар гиздем - Болын чәчәкләрен өзмәдем, Арысам да кайчак бу дөнъядан, Мин яшәүдән барыбер бизмәдем. Яңа көнгә кояш балкып бага, Чәчләремне җилләр тарата... Беләм, тормыш, җиңел түгелсең син, Ә шулай да сине яратам! Йөрәгемде өткен сагышымны Бүлешергә иптәш эзләдем, Ай кызына серләремне чиштем, Ерак йолдызларны күзләдем. Яңа көнгә кояш балкып бага, Чәчләремне җилләр тарата... Беләм, тормыш, җиңел түгелсең син, Ә шулай да сине яратам! Сандугачлар сайрый очып-кунып, Таңгы җилгә шаулый камышлар, Күз яшьләрем кибәр чык белән дә - Онытылыр бөтен сагышлар. Яңа көнгә кояш балкып бага, Чәчләремне җилләр тарата... Беләм, тормыш, җиңел түгелсең син, Ә шулай да сине яратам!

Русский перевод

Я усмирил свой гнев, бродил по полям - Луговые цветы не срывал я, Пусть устану порой от мира сего, Жизнь любить все равно не устал я. Новый день - и сияет солнце вдали, Ветер волосы мне расплетает... Знаю, жизнь, ты легка не бываешь, А все же тебя я люблю! Сердцем сжатую грусть я хотел Разделить - и попутчика искал, Лунной девушке тайны доверил, Взор к далеким звездам устремлял. Новый день - и сияет солнце вдали, Ветер волосы мне расплетает... Знаю, жизнь, ты легка не бываешь, А все же тебя я люблю! Соловьи то взлетают, то снова садятся, Тростники шепчут в утреннем ветре, Слезы высохнут - даже от рос, И забудутся все мои беды. Новый день - и сияет солнце вдали, Ветер волосы мне расплетает... Знаю, жизнь, ты легка не бываешь, А все же тебя я люблю!