Оригинальный текст
Ялгыз нигез дәшә мине,
Күңел тулы сагышым.
Башларымда мең дә бер уй,
Өйгә кайтып барышым.
Ишек - капкаларның биген,
Ачып күз яшем белән.
Керәм балачаклы өйгә,
Берәү дә көтми, беләм.
Әткәй-әнкәй исән кебек,
Ишетелә сүзләре.
Вакытлыча нигез ташлап,
Киткән кебек үзләре.
Дәшәләр күк, тыныч кына,
Кайтыгыз көттермәгез.
Без гомер иткән нигезгә,
Кычыткан үстермәгеэ.
Алар рухына багышлап,
Утырып кылгач дога.
Көзен киткән кошлар кебек,
Чыгабыз тагын юлга.
Иярә кабат күңелгә,
Яшь аралаш моң-сагыш.
Тәпи басып киткән өйгә,
Бикләмә юлны, язмыш!..
Русский перевод
Одинокий фундамент зовёт меня,
Душа полна тоски моей.
В голове одна лишь мысль,
Домой вернуться поскорей.
Порог дверей и ворота
Открою я со слезами.
Вхожу в дом детства моего,
Никто не ждёт, я знаю сам.
Как будто живы мама с папой,
Слова их слышатся опять.
Как будто временно лишь
Они фундамент свой оставили.
Шепчет небо тихо, мирно:
«Возвращайтесь, не томите.
К основанью, где мы жизнь прожили,
Где крапиву не растите».
Их душам посвятив молитву,
Присев, творю я свой намаз.
Как птицы осенью улетевшие,
Выходим в путь ещё мы раз.
Вновь наполняет сердце
Печаль, смешавшись с юностью.
К дому, чей порог стоптали,
Не закрывай дорогу, судьба!..