Оригинальный текст
Яу кырына чыгып киткән чакта
Тезелешеп китеп бардыгыз,
Шул китүдән кайта алмадыгыз
Хәбәр булып кайтты даныгыз.
Кайтмадыгыз, туган бусагадан
Яу кырыны киткән оланнар,
Бер минутлык тынлык иглан иткәч
Җилләр исми тынып торалар!
Ничә еллар алма кебек кызлар
Яу кырыннан сезне көттеләр
Кайтыр юлыгызны күзли- күзли
Күз яшләрен үксеп түктеләр.
Кайтмадыгыз, туган бусагадан
Яу кырыны киткән оланнар,
Бер минутлык тынлык иглан иткәч
Очар кошлар очмый торалар!
Илләребез имин булсын өчен
Яу кырында ятып калдыгыз,
Һәйкәл булып торып бастыгыз да
Мәңгелек ут булып яндыгыз!
Кайтмадыгыз, туган бусагадан
Яу кырыны киткән оланнар,
Бер минутлык тынлык иглан иткәч
Гөлләр дә бит үсми торалар
Җилләр дә бит исми торалар,
Очар кошлар очмый торалар,
Гөлләр дә бит үсми торалар!
Русский перевод
Когда вы уходили на поле боя,
Вы шли плечом к плечу в одном строю,
И с той дороги не вернулись вы,
Вернулась весть - и слава о вас.
Не возвратились, у родного порога
Остались воины, ушедшие на бой,
Когда минуту тишины объявят -
И ветры не шумят, стоят беззвучно.
Сколько лет, как яблони, девушки
С поля боя вас всё ждали,
Взглядом высматривая путь возвращенья,
В слезах, рыдая, проливали боль.
Не возвратились, у родного порога
Остались воины, ушедшие на бой,
Когда минуту тишины объявят -
И птицы в небе крыл не распахнут.
Чтоб наши земли жили в мире,
Вы полегли на поле брани,
И, став монументом, встали навсегда -
Вы сгорели вечным огнем!
Не возвратились, у родного порога
Остались воины, ушедшие на бой,
Когда минуту тишины объявят -
И цветы ведь не растут.
И ветры ведь не веют,
И птицы в небе не летят,
И цветы ведь не растут!