Оригинальный текст
Көзен киткән сыерчыклар, әнкәй
Быел язын кабат кайттылар
Бакчабызда алмагачлар, әнкәй
Тагын ап-ак чәчәк аттылар
Киткәннәргә карап китеп булмый
Догаларым барып ирешсен
Табын саен йөрәк телгәләнә
Ашалмыйча калды өлешең
Әйтелмичә калган сүзләрең
Салкын җилләр булып агыла
Яраларын юып йөрәкнең
Тәрәзәгә тамчы кагыла.
Сыерчыклар сине сагына, әнкәй
Тормышыбыз синсез күңелсез
Дөнья мәшәкате белән, әнкәй
Үтә көннәр, үтә шул синсез
Киткәннәргә карап китеп булмый
Догаларым барып ирешсен
Табын саен йөрәк телгәләнә
Ашалмыйча калды өлешең
Әйтелмичә калган сүзләрең
Салкын җилләр булып агыла
Яраларын юып йөрәкнең
Тәрәзәгә тамчы кагыла.
Ешрак елмаегыз әнкәйләргә
Кире кайтмас үткән көнебез
Урын калдырмыйча үкенергә
Исән чакның кадрен белегез
Киткәннәргә карап китеп булмый
Догаларым барып ирешсен
Табын саен йөрәк телгәләнә
Ашалмыйча калды өлешең
Әйтелмичә калган сүзләрең
Салкын җилләр булып агыла
Яраларын юып йөрәкнең
Тәрәзәгә тамчы кагыла.
Русский перевод
Скворцы, что осенью улетали, мама,
Этой весной вернулись вновь,
В нашем саду яблони, мама,
Снова расцвели белым-белым цветком.
На ушедших глядя, не уйдёшь за ними,
Пусть дойдут мои молитвы,
За каждым столом сердце ноет,
Твоя доля так и осталась не съеденной.
Невысказанные твои слова
Текут, как холодные ветра,
Омывая раны сердца,
К окну стучит капля.
Скворцы по тебе тоскуют, мама,
Жизнь без тебя невесела,
С мирской суетой, мама,
Дни проходят - проходят без тебя.
На ушедших глядя, не уйдёшь за ними,
Пусть дойдут мои молитвы,
За каждым столом сердце ноет,
Твоя доля так и осталась не съеденной.
Невысказанные твои слова
Текут, как холодные ветра,
Омывая раны сердца,
К окну стучит капля.
Чаще улыбайтесь матерям,
Не вернутся прошедшие дни,
Не оставляйте места для сожалений,
Цените жизнь, пока живы.
На ушедших глядя, не уйдёшь за ними,
Пусть дойдут мои молитвы,
За каждым столом сердце ноет,
Твоя доля так и осталась не съеденной.
Невысказанные твои слова
Текут, как холодные ветра,
Омывая раны сердца,
К окну стучит капля.