Оригинальный текст
Күпме таңнар сөю уяттылар,
Төннәр булып кочып киттеләр.
Маңгаема бер-бер артлы еллар
Каеп-каеп чигү чиктеләр.
Кеше бәхетеннән көнләшмим мин,
Кеше кайгысыннан көлмим мин.
Көзен чәчкә аткан гөлләр күрсәм,
"Яз җиткән" дип шаулап йөрмим мин.
Йөрәк җырларымны дога итеп,
Таң нурына төреп таратам.
Мин бит якташ, җырдаш җан дусларны
Ихлас сөю белән яратам.
Кеше бәхетеннән көнләшмим мин,
Кеше кайгысыннан көлмим мин.
Көзен чәчкә аткан гөлләр күрсәм,
"Яз җиткән" дип шаулап йөрмим мин.
Таңнарның да төнгә әйләнгәнен
Вакыт та бит инде аңларга.
Тик һаман да сабый чактагыдай
Мин ышанам әле таңнарга.
Кеше бәхетеннән көнләшмим мин,
Кеше кайгысыннан көлмим мин.
Көзен чәчкә аткан гөлләр күрсәм,
"Яз җиткән" дип шаулап йөрмим мин.
Русский перевод
Сколько зорь любовь будили в сердце,
Ночи обнимали и ушли.
Годы, год за годом, на челе мне
Стежками судьбы узор легли.
Я чужому счастью не завидую,
Над чужой бедой не смеюсь.
Если осенью цветы раскроются,
«Вот пришла весна!» - не разовьюсь.
Песни сердца - как молитву - тихо
В свет рассвета бережно несу.
Я же земляков, друзей по песне
Чистой, верной нежностью люблю.
Я чужому счастью не завидую,
Над чужой бедой не смеюсь.
Если осенью цветы раскроются,
«Вот пришла весна!» - не разовьюсь.
Время уж понять должно и знает:
Зори тоже ночью обернутся.
Но, как в детстве, я еще поныне
Все рассветам верю и тянусь.
Я чужому счастью не завидую,
Над чужой бедой не смеюсь.
Если осенью цветы раскроются,
«Вот пришла весна!» - не разовьюсь.